Ik ben geboren in 1965 en met een oudere broer opgegroeid in een gezin waar mijn ouders ieder hun eigen geschiedenis inbrachten. Terugkijkend zie ik dat daar, in mijn jongste jaren, mijn angst om in de steek gelaten te worden is ontstaan.

Op mijn 9de maakte ik een val achterwaarts een trapgat in. Dit zorgde, samen met een flinke groeispurt in mijn puberteit, voor rugklachten. Jaren later herbeleefde ik onverwacht dit ongeluk tijdens een training, waarna ik de vastgezette spierspanning uit mijn rug voelde wegvloeien. Sinds dat moment ben ik vrij van rugklachten en heb ik ervaren dat het lichaam een eigen geheugen heeft. De fysieke impact van de val had zich samen met de angst in mijn lichaam vastgezet. Deze gevoelde ervaring maakte indruk op mij. 

Op mijn 32ste werd mijn eerste dochter te vroeg geboren. Door de spanningen en onzekerheden in haar eerste maanden ontwikkelde ik PTSS. Een moeilijke periode volgde. Gelukkig vond ik de liefde weer en kreeg ik nog een dochter en een zoon. Ervaringen die mijn verlangen aanwakkerden om mezelf beter te begrijpen.

Nadat ik leerde de momenten te herkennen waarop mijn angst naar voren kwam én dat ik deze op allerlei manieren probeerde te onderdrukken, ontstond er ruimte om werkelijk te gaan voelen. De angst en deze onderdrukken bleken een  bepalende rol te spelen in hoe ik me vaak voelde, de keuzes die ik maakte of juist uit de weg ging. Aan mijn PTSS lagen niet de spanningen en onzekerheden in die periode ten grondslag, maar de manier waarop ik ermee omging; dat was de werkelijke oorzaak. Ik kon mijn masker afleggen en tevoorschijn komen.

Na 30 jaar heb ik de grafische industrie achter me gelaten. Van deadlines, budgetten, creatieve en strategische beslissingen heb ik de richting van het hart gekozen. Na een periode van oriëntatie ben ik de opleiding tot massagetherapeut aan de Akademie voor Massage en Beweging gaan volgen.

Daarnaast heb ik mijn kennis verdiept door de cursus Psoas release.

Fotografie: Eva Schweizer