Ik vind het een prachtig én pijnlijk woord tegelijkertijd.
Omdat het staat voor een diep menselijk verlangen naar contact én voor het pijnlijke gemis daaraan.
Aanraking is veel meer dan alleen iets wat we lichamelijk voelen. Een aanraking kan troost geven, verbinding laten ervaren en je het gevoel geven dat je er niet alleen voor staat.
Onderzoek naar jonge apen liet al zien hoe belangrijk lichamelijk contact kan zijn. Jonge apen zochten opvallend vaak de zachte, warme aanwezigheid van een surrogaatmoeder op, ook wanneer daar geen voeding tegenover stond. Het onderzoek maakte duidelijk dat voeding alleen niet voldoende is: lichamelijk contact en geborgenheid spelen een belangrijke rol in de ontwikkeling.
Ook bij mensen speelt aanraking een belangrijke rol. Vanaf onze vroegste jeugd helpt lichamelijk contact bij verbinding, hechting en het ervaren van veiligheid. En die behoefte aan aanraking verdwijnt niet wanneer we volwassen worden.
Toch kan het gebeuren dat iemand lange tijd weinig wordt aangeraakt. Na het overlijden van een partner bijvoorbeeld. Na een scheiding. Wanneer iemand alleen woont. Of omdat aanraking in iemands leven nooit zo vanzelfsprekend is geweest. Dat gemis hoeft niet altijd bewust te worden ervaren. Soms merk je alleen dat je verlangt naar een knuffel, een arm om je heen of gewoon naar de ervaring dat iemand je op een aandachtige en respectvolle manier aanraakt.
Dat is huidhonger. En misschien is het goed om dat verlangen serieus te nemen.
Vraag een vriend(in) om een knuffel. Zoek lichamelijke nabijheid bij iemand bij wie je je veilig voelt. Maak ruimte voor intimiteit met je partner, waarbij intimiteit veel meer is dan seksualiteit.
En soms kan ook massage een vorm van waardevol lichamelijk contact zijn. Niet omdat massage een vervanging is voor liefde, vriendschap of intimiteit. Maar omdat aandachtige, afgestemde aanraking je opnieuw contact kan laten ervaren met je eigen lichaam.
In mijn praktijk vind ik het belangrijk dat aanraking veilig en afgestemd is. Jij bepaalt wat prettig voelt en wat niet. Juist die ruimte om te voelen, te vertragen en niets te hoeven, kan maken dat aanraking anders wordt ervaren.
Huidhonger gaat uiteindelijk misschien wel over iets heel basaals: de behoefte om aangeraakt te worden én om je verbonden te voelen met een ander.
Die behoefte is niet vreemd. Het is menselijk.