'Wat wil deze klacht mij vertellen?'

Soms heb je al langere tijd last van een lichamelijke klacht. Een pijnlijke rug, gespannen schouders, hoofdpijn of een gevoel van onrust in je lichaam. Misschien heb je al van alles geprobeerd. Je hebt rust genomen, oefeningen gedaan of verschillende behandelingen gevolgd. En toch blijft de klacht terugkomen. Je kunt er moedeloos van worden. Misschien denk je zelfs: dit hoort blijkbaar gewoon bij mij.

Maar wat als je eens op een andere manier naar je klacht kijkt? Niet alleen vanuit de vraag hoe je ervan afkomt, maar ook vanuit de vraag: wat gebeurt er eigenlijk in mij?
Dat is voor mij een belangrijke ingang binnen de holistische benadering.

Je lichaam staat niet los van wie je bent

We zijn gewend om lichamelijke klachten vooral te bekijken vanuit een fysieke oorzaak. En terecht. Een klacht kan een duidelijke lichamelijke oorzaak hebben en verdient, waar nodig, medische aandacht. Tegelijkertijd is ons lichaam geen losstaand onderdeel van wie we zijn. Hoe je je voelt, wat je meemaakt en hoe je met spanning omgaat, kan allemaal invloed hebben op je lichamelijke welzijn.
Misschien merk je dat je schouders zich aanspannen wanneer je het gevoel hebt dat je aan verwachtingen moet voldoen. Of dat je ademhaling verandert wanneer er iets van je gevraagd wordt. Misschien voel je pas achteraf hoeveel spanning een bepaalde situatie bij je heeft opgeroepen.
Dat gebeurt niet altijd bewust. Vaak heeft je lichaam al gereageerd voordat je zelf goed doorhebt wat er speelt.

Wat je ooit hebt geleerd, kan nog steeds meespelen

Veel van de manieren waarop we met spanning en emoties omgaan, ontstaan al vroeg in ons leven. Misschien heb je geleerd om je aan te passen. Om rekening te houden met anderen. Om niet lastig te zijn of je gevoelens voor jezelf te houden. Misschien was het belangrijk om sterk te zijn en door te gaan, ook wanneer je eigenlijk behoefte had aan rust of steun.
Dat waren mogelijk heel begrijpelijke manieren om je als kind staande te houden in de omstandigheden waarin je opgroeide.
Maar wat je toen heeft geholpen, hoeft je nu niet altijd meer te dienen.
Je kunt bijvoorbeeld merken dat je moeilijk ontspant, steeds alert bent op wat anderen nodig hebben of pas laat voelt dat je ergens over je grens bent gegaan. Soms gaat dat samen met lichamelijke spanning of klachten. Niet omdat iedere klacht rechtstreeks uit het verleden voortkomt, maar omdat lichaam en ervaring elkaar kunnen beïnvloeden.

Van irritatie naar nieuwsgierigheid

Wanneer je langere tijd een klacht hebt, is het begrijpelijk dat je er genoeg van krijgt. Je wilt dat de pijn verdwijnt. Je wilt weer vrij kunnen bewegen, goed slapen of gewoon je dagelijkse dingen kunnen doen. Toch kan het helpend zijn om naast die begrijpelijke wens ook eens ruimte te maken voor een andere houding.
Wat gebeurt er wanneer je niet meteen tegen de klacht vecht, maar er met enige nieuwsgierigheid bij stilstaat?
Wat voel ik eigenlijk in mijn lichaam?
Op welke momenten neemt de spanning toe?
Wat gebeurt er wanneer ik mijn eigen behoefte of grens negeer?
Ben ik gewend om door te gaan, terwijl mijn lichaam om rust vraagt?
Herken ik deze manier van reageren ook uit andere situaties in mijn leven?

Je hoeft daar niet direct een antwoord op te hebben. Het gaat niet om het vinden van één verborgen oorzaak of om jezelf en je verleden eindeloos te analyseren. Het gaat erom dat je jezelf de ruimte geeft om te ontdekken wat er in jou gebeurt. Zonder oordeel en zonder jezelf ergens de schuld van te geven.

Weer contact maken met jezelf

Dat klinkt misschien eenvoudig, maar wanneer je gewend bent om vooral vanuit je hoofd te leven, kan het best lastig zijn om werkelijk stil te staan bij wat je lichaam ervaart. Holistische massagetherapie kan daarbij ondersteuning bieden.
Door aandachtige en afgestemde aanraking ontstaat er ruimte om je lichaam op een andere manier te ervaren. Niet vanuit de gedachte dat een massage een klacht of een oud patroon zomaar kan oplossen, maar als een moment waarin je niet hoeft te presteren, te verklaren of iets voor een ander te doen.
Je kan ervaren wat er is. Misschien merk je spanning op, misschien juist ontspanning, verdriet of onrust. Soms is er alleen maar behoefte aan rust.
Vanuit die ervaring kan langzaam meer bewustzijn ontstaan over hoe je met jezelf en je lichaam omgaat.

Een andere vraag kan ruimte geven

Misschien verdwijnt je klacht niet direct wanneer je er anders naar leert kijken. En dat hoeft ook niet het uitgangspunt te zijn. De vraag ‘Wat wil deze klacht mij vertellen?’ is voor mij dan ook geen uitnodiging om achter iedere klacht een psychologische verklaring te zoeken. Het is een uitnodiging om met aandacht naar jezelf te kijken. Niet om jezelf de schuld te geven. Niet om alles wat vroeger gebeurde opnieuw te analyseren. Maar om nieuwsgierig te worden naar wat je hebt geleerd, hoe dat vandaag nog doorwerkt en wat misschien niet meer bij je past.

Want soms begint verandering niet bij het bestrijden van wat je voelt, maar bij het leren luisteren naar jezelf.